Roger Raveel

Uit Wikiquote
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Roger Raveel, c. 1966: 'Zelfportret op de rug - muurschildering in kasteel Beervelde
Informatie bij zusterprojecten:
Wikipedia-logo-v2.svg
artikel in Wikipedia
Commons-logo.svg
media bij Commons
Informatie in externe bronnen:
DBNL pagina in DBNL
KB pagina in KB-catalogus
RKD pagina in RKD

Roger Raveel (Machelen (België), 15 juli 1921 – Deinze (België), 30 januari 2013) was een Belgische kunstschilder; ook maakte hij keramiek en kunstobjecten in de openbare ruimte..

Citaten van Roger Raveel - chronologisch[bewerken]

1945 - 1960[bewerken]

  • „..nu zoudt U eens moeten mijn laatste werk zien, een pentekening, drie potloodtekeningen en twee studies met olieverf: een stilleven en een landschap in de hevigste kleuren die Ge U kunt indenken. Aan dat landschap moet ik nog werken maar ik denk dat het mijn beste werk zal zijn, van mijn schilderwerk, en drie tekeningen vind ik mijn beste, maar het gelukkigste is dat ik een veel grotere vrijheid heb verworven.”
  • Bron: Roger Raveel, brief aan Hugo Claus, Machelen aan de Leie, 20-24 maart 1948
  • Aanhaling(en): Katrien Jacobs, Hugo Claus, Roger Raveel; Brieven 1947 – 1962, Ludion; Gent Belgium, 2007, p. 50 ISBN 978-90-5544-665-0
  • Het citaat van Raveel beschrijft hoe hij in zijn vroege jaren naar de werkelijkheid werkte, en nog bezig was zijn vrijheid te verwerven
  • „Steeds ga ik vooruit wat betreft tecniek: begrip van kleur, matérie, lijnen. Kan zelfs beter téoretisch uitleggingen geven. En wat meer is ik leef langs om meer méé met de materie van de stiel. Ik wil zeggen dat mijn denken en voelen directer, en wezenlijker in kontakt staat met schilderen. Er gaat niet meer zoveel denken en voelen verloren.”
  • Bron: Roger Raveel, brief aan Hugo Claus, Machelen aan de Leie, 5 maart 1950
  • Aanhaling(en): Katrien Jacobs, Hugo Claus, Roger Raveel; Brieven 1947 – 1962, Ludion; Gent Belgium, 2007, p. 118 ISBN 978-90-5544-665-0
  • Met 'de stiel' bedoelde Raveel, het vak. Zijn citaat laat de grote bewustheid zien waarmee Raveel zijn eigen ontwikkeling als kunstenaar waarneemt
  • „Al mijn respect voor dat neo-klassicisme [van Mondriaan], maar dat offert me teveel aan de architectuur. Dat werk past inderdaad gegoten in zeer moderne vertrekken van moderne gebouwen in even moderne steden maar er kan dan nooit meer een stootkar in rijden [..], of een witte hondenkar in de mist. Ik verlang een schilderij die kan hangen in een moderne omgeving en die toch een 'eigen' leven heeft.”
  • Bron: Roger Raveel, brief aan Hugo Claus, Machelen aan de Leie, na februari 1951
  • Aanhaling(en): Katrien Jacobs, Hugo Claus, Roger Raveel; Brieven 1947 – 1962, Ludion; Gent Belgium, 2007, p. 133 ISBN 978-90-5544-665-0
  • Citaat is een duidelijke eigen positiebepaling van Raveel binnen de moderne kunststromingen van zijn tijd

1960 - 1980[bewerken]

  • „Dat ik vertrok uit mijn onmiddellijke omgeving vond ik uiterst belangrijk. Alleen de dingen die ik kende, waarmee ik vertrouwd was, die ik op hun werkelijkheidswaarde had betrapt konden vrij van extra-picturale esthetiek en van bleek romantisme door mij benaderd worden.”
  • „Waar kan men beter het infiltreren van het moderne leven gewaar worden dan in een dorp op het platteland? In de stad wordt alles onmiddellijk geïntegreerd, ziet men niet zo scherp de isolerende en tevens contrasterend-bevreemdende werking van de publiciteit, het benzinestation, het beton, de auto, enz. Aan de andere kant blijf ik ervan overtuigd dat ook het gras, het koren en de koe nog moeten gezien worden [..] vanuit een mentaliteit die vrij en meedogenloos deze dingen in ons tijdperk nog zou durven benaderen. Wat de gewone man van het leven maakt, dat boeit mij.”
  • Bron: Roger Raveel, 'Roger Raveel, In gesprek met mezelf', tentoonstellingscatalogus De Hallen, Haarlem, 1969
  • Aanhaling(en): Openbaar Kunstbezit Vlaanderen, 'Roger Raveel en zijn keuze uit het Museum voor Schone Kunsten in Gent'
  • Raveel legt uit waarom hij in het dorp Machelen-aan-de-Leie (twintig kilometer van Gent) blijft wonen omdat hij daar ook de thema's vindt voor zijn werk, en de tegenstellingen met de stad
  • „Ik wil geen predikant zijn die de wereld wil verbeteren volgens zijn eigen opinie. Daarvoor denk ik te relatief en wellicht ben ik onafhankelijker en ga ik niet zozeer uit van een reflex op de traditie en op de sociale en politieke structuren, maar veeleer uit een steeds opnieuw tasten naar het wezen der dingen.”
  • „Het kosmische houdt ook mij, wel het meest van De Nieuwe Vizie-kunstenaars bezig: het betekent voor mij een aanvoelen van krachten in de natuur als elektriciteit, radio, radar, en van krachten die men slechts vermoedt en wetenschappelijk nog niet heeft kunnen achterhalen. Bij Permeke speelt dat niet. Zijn kosmisch aanvoelen betreft krachten waar de boer dagelijks mee geconfronteerd wordt: de groeikracht van de aarde, de vruchtbaarheid.”

na 1980[bewerken]

  • „Het vierkant is een geestelijk geladen ding. Het is het product van de mens, het is niet afgekeken van de natuur zoals de cirkel.”
  • „Ik zou willen dat de beschouwer zou kunnen praten met mijn schilderijen, dat hij erin zou kunnen stappen, zich er helemaal in thuis zou voelen, dat hij zelfs deelachtig zou worden aan mijn creatie.”
  • „Over 500 jaar zullen ze vaststellen hoe belangrijk ik ben geweest. De kunstgeschiedenis beleeft cycli van zo’n 500 jaar. Het eerste hoogtepunt waren de [Gebroeders] Van Eycks [= Jan en & Hubert van Eyck ]. Het tweede hoogtepunt was Roger Raveel.”

Citaten over Roger Raveel[bewerken]

  • „[de schilder te Machelen die] dagelijks en direkt te herkennen dingen uit onze onmiddellijke nabijheid schildert. En toch denk ik dat hier één der meest echte schilders van onze generatie aan het licht komt [..] De kunst van Raveel is zeer gevoelig en de handen over het register van de jonge man Raveel worden zeer strak gehouden [..] de tekening is zeer herleid tot elementaire vormen en de compositie direct leesbaar in grote vlakken. Het geheel is bijna schraal voor wie niet goed wil zien. Raveel ontbeert namelijk vooral het spectaculaire dat de bevooroordeelde steeds doet opkijken.”
  • „Raveel schept uit zijn waarneming. [Hij] leidt ons die werkelijkheid binnen [..] De kijker kan invullen, onderzoeken, de tegenstellingen oplossen en verbinden, de strijd leveren om zichzelf te vinden.”
  • „..alleen begrensd / Door muren van geleidelijke lijnen / Langs beton en paal, linde en abeel / fietst de schilder Roger Raveel..”

Galerij van werken[bewerken]