Piet Mondriaan

Uit Wikiquote
Ga naar: navigatie, zoeken
Piet Mondrian, 1922.
Informatie bij zusterprojecten:
Wikipedia-logo-v2.svg
artikel in Wikipedia
Commons-logo.svg
media bij Commons
Wikisource-logo.svg
bron(nen) in Wikisource
Informatie in externe bronnen:
BP pagina in Biografisch portaal
DBNL pagina in DBNL
KB pagina in KB-catalogus
RKD pagina in RKD

Piet Mondriaan (1872-1944) was een Nederlandse schilder die vanuit het Haagse School-schilderen na een fase van 'geabstraheerd landschap' naar Parijs trok en onder invloed van het cubisme kwam tot een uiterst abstracte beeldtaal met sterk spirituele pretenties.

De Stijl, nr. 1, oktober 1917
  • „Het leven van den huidigen, gecultiveerden mensch keert zich langzamerhand van het natuurlijke af: het wordt al meer en meer een abstract leven.”
  • „De werkelijk moderne kunstenaar voelt de abstractie der schoonheids-ontroering bewust: hij erkent bewust, dat de schoonheidsontroering cosmisch, universeel is.”
  • „In het natuurlijke kunnen we waarnemen dat alle verhouding beheerscht wordt door éen oerverhouding: die van het uiterste eene en het uiterste andere.”
  • Aanhaling: Ricahrd Baart, Oei! Een Mondriaan!?, Kunstgeschiedenis, master Moderne en hedendaagse kunst, Universiteit Utrecht, februari 2011.
  • p. 4
  • „Als het individueele niet meer in de weg staat, kan het universele zich eerst zuiver beelden. Dan eerst kan het universeel bewustzijn (intuïtie) — de oorsprong aller kunst — zich rechtstreeks uiten; een zuivere kunstuiting ontstaat.”

  • „Tot nu toe heeft de mens zich in slaap laten wiegen door de pathetische lyriek. [...] De pathetische lyriek is de artistieke expressie van het tragische. [...] zij bekleedt het tragische leven met een ongekende schoonheid. [...] zij schept een fictieve schoonheid: een illusie.”
  • Bron: Tijdschrift Cercle et Carré, nr. 2, 1930
  • Aanhaling: Hendrika de Bruin, Piet Mondriaan, Vormleeropdracht, Hanze Hogeschool Groningen, 6 september 2011.