Patrick Süskind

Patrick Süskind (1949) is een Duits schrijver:

[bewerken] Het parfum, 1991

Bron: Het parfum. De geschiedenis van een moordenaar, Bert Bakker, Amsterdam, 1991.

"In de tijd waarover wij spreken heerste in de steden een voor ons moderne mensen nauwelijks voorstelbare stank. De straten stonken naar mest, de binnenplaatsen stonken naar urine, de trappenhuizen stonken naar bedorven kool en schapenvet, de ongeluchte kamers stonken naar muf stof, de slaapkamers naar vette laken, naar klamme veren dekbedden en naar de doordringende weeë geur van po's. Uit de schoorstenen stonk zwavel, uit de looierijen stonk bijtend loog, uit de slachthuizen stonk geronnen bloed. De mensen stonken naar zweet en naar ongewassen kleren, uit hun mond stonken ze naar rotte tanden, uit hun maag naar uiensap en hun lijf riekte, als ze niet meer van de jongsten waren, naar oude kaas en naar zure melk en naar kankers en gezwellen. De rivieren stonken, de pleinen stonken, de kerken stonken, het stonk onder de bruggen en in de paleizen. De boer stonk, zo ook de priester, de gezel evenals de vrouw van de meester, heel de adel stonk, ja zelfs de koning stonk, als een roofdier stonk hij, en de koningin stonk als een oude geit, in de zomer net zo goed als in de winter..." (p.7)

"Toen de weeën begonnen stond Grenouilles moeder aan een viskraam in de Rue aux fers de wijting te schubben die ze zojuist van ingewanden had ontdaan. De vissen, die zogenaamd die ochtend pas uit de Seine waren opgehaald, stonken al zodanig dat hun geur de lijkenlucht overstemde. Maar Grenouilles moeder nam noch vis- noch lijkenstank waar, want haar neus was in hoge mate voor luchtjes afgestompt en bovendien deed haar lijf pijn en de pijn doodde iedere ontvankelijkheid voor zintuiglijke indrukken van buitenaf. Het was haar vijfde. Alle vorige had ze hier aan de viskraam ondergaan en allen waren het doodgeboren of half doodgeboren kinderen geweest... toen de persweeen begonnen hurkte ze onder haar werkbank en baarde daar zoals al vier maal eerder en navelde met haar vismes het pasgeboren ding af." (p.8)

Bron: Patrick Süskind, Ronald J.H. Jonkers, Jean-Jacques Sempé (1991). Het verhaal van mijnheer Sommer. Bakker.

"Toen vaagden er een paar windvlagen van de heuvels omlaag die met brede halen over de korenvelden streken, en het was alsof de velden gekamd werden en alsof de bosjes en struiken schrokken."
- Geciteerd in: Koos van Zomeren (2000) "Ruim duizend dagen werk". Arbeiderspers. p.100

"Het parfum van Patrick Süskind (uit 1985) begint met de geboorte van de hoofdpersoon, Grenouille, achter een viskraam op de markt, in het jaar 1738. De moeder laat het kind, net als haar vorige borelingen, vallen tussen het visafval en gaat verder met het schoonmaken van haar vis. Dat gaat, ook naar vroeg-achttiende-eeuwse normen, alle perken te buiten en enkele dagen later wordt de kindermoordenares publiekelijk onthoofd. Het wees geworden kind wordt eerst naar een voedster gebracht, daarna gedumpt in een klooster en zal later een ontdekkingstocht naar 'de geur' ondernemen. Hij blijkt op zijn beurt tot moorden gedoemd."
- Margot Dijkgraaf (1997). "Eau de parfum à la Süskind". In: NRC Handelsblad, Vrijdag 12-12-1997. p.4

"De contrabas van de Duitse schrijver Patrick Süskind is het relaas van een verbitterd musicus die zijn instrument haat maar er toch geen afstand van kan doen, als was het een oude lastige minnares. Jan van Eijndthoven weet die tegenstrijdige emoties in zijn monoloog schitterend uit te drukken. De cynische buien van zijn personage liggen hem goed, merk je, dan is hij scherp en geestig, maar hij toont ook zijn verlegen, kwetsbare kant en dat levert roerende momenten op.
Zijn presentatie maakt hem eveneens kwetsbaar. Hij neemt de tijd voor zijn verhaal, last pauzes in en staart soms stil voor zich uit. Als hij opschrikt uit zijn gemijmer wendt hij zich rechtstreeks tot het publiek aan wie hij zijn intiemste gedachten prijsgeeft. Zo naar hem luisterend krijg je het gevoel niet alleen de contrabassist te leren kennen, je gaat ook Van Eijndthoven zelf met andere ogen zien..."
- Noor Hellman (1995). "Pure kracht die met muziek niets te maken heeft; Van Eijndthoven glanst in solo met bas". In: NRC Handelsblad, Maandag 20-11-1995. p.7

Wikipedia heeft een artikel over Patrick Süskind.

Literatuur - Personen - Spreekwoorden - Thema's - Films - Televisie