Lei Molin
Uit Wikiquote
Lei Molin (1927-1990) was een Nederlandse schilder, één van de jongste 'Limburgerse Amsterdammers', zoals ook Jef Diederen, Pieter Defesche en Ger Lataster. Vanaf 1965 begon hij onder invloed van Cobra en minimalisme abstract te schilderen, en gaandweg in een steeds sterker kleurgebruik. In de haven van IJmuiden had hij zijn atelier en was zo ook opgenomen in de 'IJmuider kring'. In zijn laatste jaren kwam hij tot sterk expressieve kunst:
- 'Als je eenmaal besluit om schilder te zijn, dan moet je dat ook doen. Elke minuut van de dag! Zonder de ballast - ik bedoel het niet respectloos - van gezin en je thuis.. ..Ik was al over de vijftig, het duurde lang voordat ik me realiseerde dat ik het me niet kon permitteren om nog meer tijd te verliezen voor mijn werk. Het enige wat ik wil is mijn werk zo leeg mogelijk maken en te leven om het te zien.'(geciteerd door Bert Schierbeek)
- (1940-1950) 'In die dagen leerde ik veel van Defesche, Lataster en Jef Diederen over linnen, papier en soorten van verf. Ik was altijd opgewekt en vrolijk als ik terug ging van Amsterdam naar Limburg.'
- 'Zwart en wit hebben betekenis: het is simplificatie, het is intensivering; voor dat doel zijn die twee kleur. (geciteerd door Bert Schierbeek)
- 'Je concentreert je op het wit, en het resultaat is dat je eindigt met een totaal wit vlak. Het is wit, nou en? Voor mij was het niet genoeg.. ..Ik moest mijn stappen herzien en de dingen gaan bekijken vanuit een andere optiek, omdat het gewoon niet van mij was.'
- 'Dit soort van schilderen houdt in dat je zover mogelijk doorgaat als je kunt en dat je je realiseer dat je iets schuldig bent aan de traditie en erdoor beïnvloed kan worden. Je moet in staat zijn om te gebruiken wat voorhanden is, maar het moet tenslotte een echte 'Molin' opleveren.'
- 'Voor mij heeft zwart altijd een relatie met ruimte; in feite is in veel culturen rood de kleur van de dood en niet zwart.'
- 'Dat blauw, dat is het blauw van de lucht; in het diepst van de lucht is het zwart. Wanneer je op zee gaat vissen dan is de kust oud en ver weg. De abstractie wordt pas concreet op het eind. Ik schilder het eind.'( geciteerd door Bert Schierbeek)
- 'De haven van IJmuiden is vol met vormen, en het zijn allemaal pure vormen. Dat helpt om je beelden te zuiveren.. ..in IJmuiden ben ik de schilder geworden die ik wilde zijn.. ..In die tijd camoufleerde de kleur niet de vorm, maar hij is er om de vorm beter te maken.'
- (vanaf 1980) 'Ik verhuisde naar Amsterdam en daar kwamen de kleuren terug. Het is de stad die dat doet.. ..Het kost geen enkele moeite voor jezelf. Je wilt het en het komt. En dan doe je de tweede stap: na de vorm komt de kleur, zodat de kleur de vorm versterkt, zoals gebeurde bij Matisse. En dat proces gaat nog steeds door.'
- 'Ik maakte een goed schilderij vandaag. Eerst wilde het niet worden wat ik wilde, maar toen heb ik het laten zien wie hier de baas is. Ik ben er erg blij mee, tenslotte. Natuurlijk zeg ik dat vandaag, maar ik ben er pas morgen zeker van.'
- 'Het begint er nu langzaam op te lijken dat 't beeld wat ik zo graag op 't papier zou krijgen er inderdaad ook komt. Als je al aan het afscheid nemen was en opeens is er weer hoop en licht, dan blijkt het leven een zeer boeiende bezigheid. Ik hoop dat het in het werk te zien is.'
- (1986) 'Het werk (expressief in vorm en kleur, fh) wat ik nu maak, beschouw ik als het beste van de afgelopen veertig jaar. Ik heb altijd geweten dat ik het kon, maar ik kon het nog niet. Het zal nooit beter worden dan het nu is, maar ook niet slechter. Het komt daar op neer: take it or leave it..'
- (1987) 'Het is eigenaardig dat kleur ineens zo'n betekenis voor je kan krijgen, maar nog eigenaardiger is dat het die niet had. Wat was dat voor een frustratie? Ik vraag het me verder niet af, ik kan mijn tijd beter gebruiken. Ik kijk om me heen, ruik en luister. Een groot feest op een zonnige dag in april 1987 en ik voel duidelijk de onmacht om iemand mee te laten genieten.'
- (1989) 'Het lied van de nachtegaal schalde door het Geuldal.Jarenlang heeft hij niet meer voor me gezongen. Althans, ik hoorde hem niet. Zijn geluid werd overstemd door mijn eigen geraas. Nu ben ik 62 en ik hoor weer de nachtegaal.'
- 'Af en toe kom ik jeugdwerken tegen. Ik sleep ze achter me aan als een te lange staart, maar realiseer me ook meteen dat een vlieger zonder staart niet vliegt.'
Bron:
- 'Abstracte kunst; 100 jaar citaten van kunstenaars', website Dekunsten
