Harry Mulisch

Harry Mulisch (1927 - 2010) was een Nederlands schrijver:

"Zijn vrouw hoefde hij het niet uit te leggen, zij begreep immers alles? Zij begreep immers dit en dat en zo en daarom en waarom? Haar begrip hing in kringen rond haar ogen,holde haar wangen uit, stond in flessen en potjes en buisjes naast haar bed."
- Bron: Het stenen bruidsbed. De bezige bij, Amsterdam, 2009

"Ik ben een groot schrijver, daar helpt geen moedertjelief aan."
- Bron: Haagse Post, augustus 1960.

"Ik heb de oorlog niet zo zeer 'meegemaakt', ik ben de Tweede Wereldoorlog."
- Bron: De Pupil (1987)

"Als ik de schrijvers zie die de Nobelprijs hebben gekregen, dan zie ik mezelf daar best tussen staan."
- Bron: De Pupil (1987)

"Ofschoon ik een grondige hekel had aan zelfingenomenheid, ontveins ik mij niet, dat ik vaak zeer onder de indruk was als ik aan mijzelf dacht. Iemand als ik kwam niet alle dagen voor, om het zacht uit te drukken. Als ik aan andere mensen dacht, moest ik wel eens lachen."
- Bron: De Pupil (1987)

"Ik ben bang dat liefde alleen maar een woord is."
- Bron: Hollands Diep (juli/augustus 2010)

"Met grote ogen keek ik naar de paarden, die blazend uit het donker opdoemden, naar de reusachtige, ratelende wielen en de hoge koetsiers, de zwartglanzende trottoirstenen, de benen van de mensen, en ook naar het donker tussen de karren en auto's in de verte, en in de zijstraten, waar ik niets meer zag maar waar alles doorging tot in het oneindige: licht, lawaai, nacht, beweging... ik hijgde van opwinding, zoveel hield ik van de wereld en van alles wat zij voor mij in petto had, het was of ik het licht en de lucht en het donker kon pakken en kneden met mijn handen, alle was boordevol mogelijkheden en elk gevaar was er vreemd aan, nee geen gevaar, alles had substantie, alles was vol en door krachten bezield en alles zei op een geweldige manier ja tegen mij en wenkte en ik zei ja terug, ja ik kom, ik kom, en ik kwam op het station, in de immense, pikzwarte ruimte, tjokvol schelle lampen en schijnsels die niets verlichten, van alle kanten gefluit en gedender en gesis van haast onzichtbare locomotieven, groots gespuit van stoom, en overal mensendrukte, ontelbare benen langs mij heen, klappen van hamers en de overluide, onverstaanbare, resonerende stem van de luidsprekers - het greep mij bij de keel, zodat ik wel kon overgeven van opwinding: een onbegrijpelijke, gigantische, nieuwe wereld die op mij wachtte!"
- Bron: De verhalen. Tussen sterven en begraven, De Bezige Bij, Amsterdam, 2000, p. 230

"Waarom was Nero Nero? Omdat Nero Nero was."
- Bron: Het stenen bruidsbed, De Bezige Bij. Amsterdam, 2009

Wikipedia heeft een artikel over Harry Mulisch.