Barbara Hepworth
Uit Wikiquote
Barbara Hepworth (1903-1975) was een beroemde Engelse beeldhouwster die na W.O.2 internationaal bekend is geworden met haar ovalen doorboorde sculpturen. Ze was een tijdgenote en vriend van de Engelse beeldhouwer Moore.:
- 'In 'Pierced Form' (1931) heb ik het sterkst intense plezier gevoeld bij het doorboren van de steen om abstracte ruimte en vorm te verwerven; een heel ander gevoel dan wanneer dit nodig was voor een realistisch doel.'
- 'Het moet een stenen vorm zijn en geen andere vorm.. ..goede verhoudingen van massa, een levend ding in steen. Het moet zo’n wezenlijke sculptuur zijn dat het op geen enkele andere manier kan bestaan, iets wat volledig de juiste maten heeft maar dat ook groei bevat, en rust, en ondanks dat toch ook beweging; zo heel rustig en toch met een echte levendigheid.' (vanuit de Provence, dagboek 1932)
- ' het landschap van de Provence: 'het zijn de betrekkingen en het geheim die het zo lieflijk maken en ik wil graag mijn gevoel hierover in sculptuur kunnen omzetten; geen verf, geen woorden, geen geluiden!' (1932)
- 'Het idee moet eerst duidelijk zijn gevormd voordat men begint te hakken en dit moet worden vastgehouden tijdens het lange proces van werken.' (1932)
- 'Het hakken krijgt in toenemende mate zijn ritme en ik werd me bewust van het bijzondere genot dat beeldhouwers kunnen ondervinden door het hakken, een genot van een volledig samenvallen van lichamelijk en metaal ritme.'
- 'Een sculptuur is een driedimensionale projectie van een primitief gevoel: aanraking, textuur, maat en schaal, hardheid en warmte, aanzwelling en drang tot bewegen, om te leven en lief te hebben.'
- 'Een landschap is sterk, – het heeft beenderen en vlees en huid en haar. Het heeft een leeftijd en een geschiedenis, en een principe achter zijn evolutie.'
- 'Het is in ons lichaam dat we voelen en zijn, en als we een beeld maken, maken we in feite een talisman die ons in staat stelt onze architectuur binnen te gaan en naar onze tekening te kijken, als volledig uitgebalanceerde menselijke wezens.. ..het doorboorde gat staat toe om het lichaam binnen te treden en er weer uit te gaan.'
- 'Vanuit de positie van de beeldhouwer kan iemand ofwel de waarnemer zijn van het object of het object zelf. Gedurende enkele jaren (1936-1946) werd ik het object. Ik was de figuur in het landschap en iedere sculptuur bevatte in mindere of in meerdere mate die voortdurend wisselende vormen en contouren, die mijn eigen antwoord belichaamden op een bepaalde situatie in het landschap.. .. Er bestaat geen landschap zonder menselijke figuur; het is voor mij onmogelijk om over de pré-historie abstract na te denken. Een sculptuur kan en een aantal sculpturen kunnen in zichzelf besloten verblijven, maar niets zal gebeuren voordat een levend wezen het beeld ontmoet.' (1951)
- 'Een sculptuur is voor mij primitief, religieus, passionate, en altijd magisch, altijd bevestigend.'
- 'De echte reden dat Henry Moore en ik goed bronzen beelden kunnen maken is omdat we beide hakkers zijn [in steen]. (1952)
- 'De grote stronken hebben me tot een nieuwe fase van mijn werk aangezet. Een van de grootste stronken krijgt inmiddels al vorm; een grote holte komt in het midden al tevoorschijn en ik heb de 48 inches recht doorboord. Het daglicht komt erin tevoorschijn en glanst. Het is heel opwindend om zo’n enorme breedte en diepte te verkrijgen. Wanneer het klaar is kan ik er zelf wellicht inkruipen. Nu wil ik ze ook allemaal achter elkaar gaan hakken.' (1955)
- Over een aantal Afrikaanse boomwortels die ze kreeg
- 'Ze zijn vreemd – hoe meer ik ze abstraheer, des te intenser en scherper menselijk ze worden.' (1956)
- Over haar eerste volledig abstracte en open beelden
- 'Ik ben niet langer meer zelf de sculptuur in het landschap. Ik denk aan mijn werken als aan objecten die mysterieus oprijzen uit het land of de zee. (1970)
- 'Met het model voor onze ogen.. .. kiest men die vormen die structureel essentieel zijn voor het abstracte equivalent dat relevant is voor de compositie en het materiaal waarin iemand het idee wenst uit te drukken.'
Bronnen:
- 'Barbara Hepworth, A.M. Hammacher, World of Art, revised edition, 1987
- 'A.M. Hammacher - kunst als levensessentie, door Peter de Ruiter, de Prom 2000